Slechts een jute zak met gaten…

“Ik ben niet gelukkig,” sprak de koning ontmoedigd. “Ik heb al het geld van de wereld, iedereen aanbidt me en ik woon in het mooiste paleis dat er bestaat…en toch ontbreekt er iets.”
“Een beter pak misschien?” sprak de eerste minister. “Ze zeggen altijd dat kleding de man maakt. Misschien kunt u met de koningin wat nieuwe herenkleding gaan kopen?”

Maar de koning schudde mismoedig zijn hoofd. “Ik heb vorige week al uitgebreid naar goed passende herenkleding gezocht, en tien nieuwe pakken gekocht. Maar ik ben nog steeds niet gelukkig.”

Terwijl hij onderuit gezakt op zijn troon zat dacht hij na over zijn dilemma. Maar na een tijdje zo gezeten te hebben klaarde zijn gezicht op. “Ik weet het,” sprak hij opgelucht, terwijl er een brede grijns over zijn gezicht gleed.

Hij keek zijn eerste minister aan en zei: “Ik wil dat jij mannen het land door stuurt op zoek naar een echt gelukkig mens. Er moet ongetwijfeld iemand in mijn koninkrijk wonen die echt helemaal gelukkig is en geen zorgen kent. Als je die man gevonden hebt wil ik dat je zijn herenkleding overneemt. Koop zijn pak, of zijn shirt. Geen prijs is te hoog. Neem het van hem af zodat ik het kan dragen en dan zal ik echt gelukkig zijn.

En zo kwam het dat de dienstknechten van de koning er de volgende dag op uittrokken naar alle windstreken van het land en op zoek gingen naar een echt gelukkige man om zijn kleding over te nemen.

De koning wachtte vol ongeduld op hun terugkomst maar dat duurde wel even.

De een na de ander kwam uiteindelijk terug, maar niemand had een man gevonden die echt helemaal gelukkig was. Na drie maanden was er nog maar één laatste dienstknecht op zoek en op zekere dag keerde ook hij terug naar het paleis.

“En?” vroeg de koning met bevende stem. “Heb je iemand gevonden die echt gelukkig was?”

“De man knikte. “Ja, Koning. Dat heb ik.”
“Iemand die geen zorgen had?”

“Ja, Koning. Zo’n man heb ik gevonden.”

De Koning slaakte een zucht van verlichting. “Geweldig. En zijn kleding. Heb je die meegebracht?”

“Nee, Koning,” antwoordde de dienstknecht aarzelend.

“Wat!” brulde de Koning. “Hoe kun je nou zo stom zijn, onwaardige dienstknecht. Waarom heb je zijn kleding niet meegnomen?”

“Het was een bedelaar aan de weg. Hij had helemaal geen kleding. Hij had slechts een jute zak met gaten.”

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Shares